Even rust nemen wegens drukte

Het afgelopen Vriendenweekend had als thema Te druk om NIET te bidden. Een titel naar aanleiding van het boek van Bill Hybels. Een titel die voor mij wat taalkundige verwarring gaf, want als je het te druk hebt om te eten, eet je niet. Als je het te druk hebt om niet te eten, eet je juist wel. Misschien was dat verkeerde been ook wel de opzet. Zo druk dat je juist wel gaat bidden.

 

Over druk-druk-druk namen we een weekend de tijd in de rustige bossen bij Elspeet.

 

De eerste spreker, Joop Koens, een van de voorgangers van de City Light gemeente uit Alkmaar, gaf aan dat gebed eigenlijk een permanente grondhouding moet zijn. Bidt onophoudelijk, staat er regelmatig in de Bijbel. Dat klinkt vroom. Alsof je permanent je handen gevouwen moet hebben. Maar het gaat om de altijddurende lijn tussen jou en God. Hij gaf de Joodse zegebeden als voorbeeld. Hij zegent jouw ingang en uitgang, ook je toiletgang. We mogen ons verwonderen en Hem bedanken voor het alledaagse.

 

Op zondag sprak Fred van Damme, loopbaanadviseur (Mens en arbeid) uit Rotterdam.

Hoe houd je je staande in onze razendsnelle vierentwintiguurs-economie met een voortdurend uitdijend informatiegehalte? Hoe voorkom je infobesitas?

Hij gaf veel praktische adviezen. Goede voornemens worden pas echt succesvol als je ze concretiseert. Als je zegt: ik wil gezonder eten, moet je je de vraag stellen: wat wil ik dan gezonder eten? Fruit? Welke soorten fruit? Elke dag een appel?

Zo zou je dat ook bij bidden of Bijbellezen kunnen toepassen. ‘Mijn voornemen is om meer te bidden.’ Grote kans dat dat niet gaat lukken, tenzij je voor je zelf concreet maakt voor wie, wat en wanneer je gaat bidden.

Aan God zal het niet liggen. Hij heeft de tijd…in Zijn hand.

 

 

  

 

 

Kruislingse gebedsverhoring

Bid en het zal je gegeven worden, staat er in de Bijbel, dus bad ik meer dan 20 jaar geleden om werk. Ik was net afgestudeerd en zocht naarstig naar een baan, simpel uitzendwerk zou ook al prima zijn. Ik struinde uitzendbureaus langs, stuurde sollicitatiebrieven.

Maar, ik had daardoor ook tijd om naar een christelijke conferentie te gaan in Alphen aan den Rijn. Toen ik daar was liep ik een charismatische man tegen het lijf die vrijwilligers zocht voor een grote manifestatie met Pinksteren. Bidden voor eenheid, Gods Geest waait overal. Daar had het mee te maken.

Toen ik hem vertelde dat ik toch werkzoekend was en wel tijd had, jubelde hij het uit. Dit was eerste klas gebedsverhoring.
"Vanmorgen in de auto bad ik nog om meer vrijwilligers, en kijk wat er gebeurt. Ik kom jou tegen!"

 

Toen ik die dag thuis kwam, ging de telefoon. Het uitzendbureau. In de bibliotheek van Gist Brocades te Delft konden ze wel een extra kracht gebruiken. Redelijk simpel werk: veel kopiëren, maar wie weet zat er meer in het vat. Ik kon morgen al beginnen. Fulltime voor minimaal een half jaar.

Tja.

Die zelfde avond belde ik de charismatische man op met de mededeling dat ik als net afgestudeerde mijn eerste baantje te pakken had en dat ik dus helaas toch niet kon meehelpen met de Bidden-voor-eenheid manifestatie.

"Zo zie je maar dat de duivel altijd weer roet in het eten gooit," vond hij.

"Bid en het zal je gegeven worden," zei ik. "Ik bid om werk en ik krijg iets aangeboden."
"Dat is ook wel weer zo," excuseerde hij zich.

De manifestatie werd een groot succes.

 

En de moraal van dit waar gebeurde verhaal? Ach, dat kan iedereen voor zich zelf wel invullen. 

 

Bidden in de kroeg

Hij zette de tafels nog wat recht en deed toen het licht in het zaaltje uit. De cursus 'Levend geloven: een kennismaking met het christelijk geloof' was weer achter de rug. Hij doofde ook de lichten in de hal en verliet het kerkgebouw. De deur achter hem viel in het slot.

Snel naar huis. Ineens verstarde hij. Links naast de deur stond een meisje te roken. Birgit: zij nam ook deel aan de cursus.

Jammer dat Jantine, degene met wie hij deze cursus gaf, al naar huis was. Nu stond hij alleen, buiten de kerk, met háár.

 

Birgit. God leek extra Zijn best te hebben gedaan om deze dame te scheppen. Zelf accentueerde ze dat met korte rokjes, strakke truitjes of diepe decolletés. Tijdens de eerste cursusavond was zij daarom voor hem al een blikvanger, ook al wist hij dat dat niet netjes was. Maar ja, als je nog single bent... En hij wilde er niks van zeggen. Christenen hebben al zo'n tuttig imago.

Ze had bij de supermarkt een postertje over deze cursus gezien en was nieuwsgierig geworden. Toch  liet ze van meet af aan al blijken 'er geen sikkepit van te geloven'. Sterker nog: "Als God zou bestaan, is dat een ondraaglijke gedachte,"  zei ze.

Ze vond het christendom het resultaat van een seksaffaire tussen God en een Joods meisje. De meeste cursisten moesten er wel om gniffelen. Anderen grimasten wat.

"En die Salomo, die had duizend vrouwen, tegenwoordig zouden we zeggen: die vent is seksverslaafd," zei ze een andere keer. Bijbelkennis had ze wel. Ze had ook de Edda gelezen en de Griekse mythologie. "Maar als je dat allemaal gelooft, ben je niet erg wijs," vond ze.

 

Ze blies de rook uit en keek hem aan.

"Hoi," zei hij.

"Zullen we nog wat drinken, daar aan de overkant of zo." Ze wees naar een café.

Nu nog? Het is kwart over tien, morgen gaat mijn wekker weer vroeg af, dacht hij. Maar hij zei: "Dat is prima."

Even later zat hij tegenover haar aan een tafeltje. En pilsje voor hem. Ook zij bestelde bier.

"Wat vind je van de cursus tot nu toe?" vroeg hij.

"Best wel interessant," antwoordde ze en ze nam een teug bier. Haar blauwgrijze ogen keken hem strak aan. Hij voelde zich gewichtloos worden en snel speurde hij naar een andere vraag.

"Als God zou bestaan is dat een ondraaglijke gedachte, zei je. Zoiets zeg je niet zomaar." Hij had direct spijt van zijn opmerking, hij leek wel op een dominee.

"Er gebeurt te veel ellende in de wereld. Als je dan een God bent die hemel en aarde heeft gemaakt, dan laat je die wereld wel héél erg in de steek. Dan geloof ik liever helemaal niks."

God heeft de wereld niet in de steek gelaten, Hij stuurde Jezus. Dat zou de correcte reactie zijn, maar dat zei hij niet. Zijn blik volgde een golvende haarlok. Ze had oorbellen met het yin en yang teken.

"Mijn moeder is drie jaar geleden overleden." Ze zei het zonder emotie.

"Tjonge, ja dat is ..."

"Kanker."

"Ach, wat vreselijk Birgit."

"Vooral de laatste maanden waren verschrikkelijk. Ze was gelovig, maar ze werd niet beter. Daarom is het ondraaglijk dat God dat allemaal toelaat."

"Je hebt gewoon nog verdriet. Dat is het. Je worstelt daar ontzettend mee."

"Ach, het is alweer drie jaar geleden."

"Maar, dan kun je er nog wel verdriet van hebben?"

Ze beet op haar lip. Ze zag er breekbaar uit. Een hele andere Birgit dan tijdens die cursus.

"Zou je voor me willen bidden?" Ze vroeg het ineens. Hier, midden in de kroeg? Het zweet brak hem aan alle kanten uit. Ze bracht haar handen al in zijn richting. Je kunt wel honderden cursussen geven over het christendom, maar als je een gebed weigert..., schoot het door hem heen.

Hij hield haar handen vast, ze voelden koud aan, en boog zijn hoofd naar die van haar en begon zachtjes te praten.

Hij vroeg om troost voor haar en of Hij haar verdriet wilde omvormen tot een liefdevolle herinnering aan haar moeder. En hij bad nog veel meer en toen hij zijn ogen weer opendeed  glimlachte ze, hoewel haar wangen nat waren van tranen.

"Echt onwijs lief dat je dat voor me wilde doen," zei ze. "Dat voelt heel goed."