Het verhaal van de slang

Dat hele paradijs-project was natuurlijk gedoemd te mislukken. Mensen houden best van een luilekkerland waar ze heerlijk naakt door heen kunnen dartelen en ze van elke boom vruchten kunnen plukken, maar dan moet je er niet een boom tussen planten met een eetverbod. Alles wat je verbiedt, is juist aantrekkelijk, toch?

Ik vroeg aan Hem: "Waarom die boom?"

Antwoordde Hij: "Ik wil dat ze kunnen kiezen. Dan weet ik pas echt dat ze van Mij houden."

Ik vond het zwak. Liefde...ik heb er niks mee. Die boom was een zwakke plek in het paradijs, dus zag ik mijn kans schoon. Die vrouw liep een beetje om die verboden boom heen. Een uitstekende verleidingstactiek is om de boel nog eens extra te dramatiseren, dus ik vroeg aan haar:

"Hai Eva, wat heb ik nou gehoord? Is het waar dat God gezegd heeft dat jullie van geen enkele boom in de tuin mogen eten?"

"Welnee," antwoordde ze. "We mogen van alle bomen eten, behalve dan van deze hier. Die mogen we zelfs niet aanraken. En als we er toch van eten, zullen we sterven."

Geweldig dat mensen niet goed kunnen luisteren. Niet aanraken? Dat had God helemaal niet gezegd. Ik liet haar lekker in die waan.

"Jullie zullen helemaal niet sterven, hoe kom je erbij?" Gewoon glashard liegen. Twijfel zaaien. "Integendeel, God weet dat bij jullie de ogen zullen opengaan wanneer je daarvan eet, dat jullie dan als God zelf zullen zijn. Je zult dan kennis hebben van goed en kwaad. En dat willen jullie vast, want ik krijg nu de indruk dat Hij jullie een beetje dom houdt."

Zij begon, eerst aarzelend, daarna meer vastberaden, de vruchten te plukken. Ze merkte natuurlijk dat 'aanraken'  helemaal geen nare gevolgen had, dus dacht ze: kan ik ze ook wel eten. Nou, ze at er van en genoot. Ondertussen was de man er ook bijgekomen. Ik had hem niet eens opgemerkt. Hij moest ook proeven. Die sul stond erbij en keek er naar. Deed vrolijk mee.

Op dat moment trok ik mij terug. Je moet niet blijven hangen bij het 'plaats delict.' Ik zag op afstand dat ze met vijgenbladen in de weer waren. Ze schaamden zich voor hun naaktheid. Wel heb je ooit. Een stel dat bang is voor bloot. Ik had de eerste relatiecrisis veroorzaakt en later begonnen ze zich te verstoppen voor God... Alsof zoiets kan.

De rest van het verhaal kennen jullie. Voor straf kruip ik op mijn buik overal rond en glip ik overal tussendoor. Zolang het nog kan, want Hij heeft een krankzinnige daad gepleegd door Zijn enige Zoon te offeren waardoor de dood niet meer het absolute einde is. Tegen zoveel bespottelijke opofferingsgezindheid kan ik niet op. Ik geef toe: ik speel een verloren wedstrijd, maar zolang de Scheidsrechter nog niet heeft gefloten, ga ik door met verleiden, verwarren, verdraaien. Ik heb het voor elkaar gekregen dat velen twijfelen aan het bestaan van Hem.

Ze moesten eens weten...

Hemel op aarde

De kalme golven van een diepblauwe oceaan rollen teder op het parelwitte zandstrand. Palmbomen wiegen zachtjes in de wind. De zon schijnt er van opgang tot ondergang. Op de achtergrond speelt een Caribisch orkestje. Knappe dames en stoere heren geven jou mixdrankjes en tropische fruitcocktails te drinken. In Hotel Paradise beleef je de hemel op aarde. All inclusive.
Maar zelfs dit paradijs gaat vervelen. Op een dag wil je weten waar die kleine bouwvallige huisjes voor dienen achter dat palmenbosje. Prikkeldraad verspert je de toegang, maar je kunt nog net zien dat het de slaapvertrekken zijn voor het personeel.

                                        

En als je wilt snorkelen vertelt het excursiebureau jou doodleuk dat dat buiten de all inclusive regeling valt. Een uurtje varen met de boot. Eerst even dokken: in dollar uiteraard. "Maar dat koraalrif dichtbij," probeer je nog. "Ach, mijnheer, da's allang morsdood."

De hemel op aarde valt vaak tegen. De mooie verre paradijzen... vaak zijn het oorlogslanden, vervuilde landen, hongerloontjeslanden, kinderprostitutielanden. En als de mens zegt dat hij de hemel op aarde kan realiseren, moet je al helemaal argwaan krijgen. Voor je het weet moeten er muren om de heilstaat heen, marcheren er laarzen en rollen er  tanks. En de hemel is ook niet te koop. Er kunnen geen hemelse aandelen worden verhandeld op Wallstreet.

Soms zijn er wel flitsen van het paradijs. Een vallei in Yosemite National Park, Californië, onder een blauwe meihemel, zeven jaar geleden. Bruisende watervallen, een diepgroen woud. Best mogelijk dat de hemel er zo uitziet, dacht ik toen.

De eerste ontluikende bloesemknoppen, zingende vogels... ook dat zijn kleine flitsen van een mogelijke hemel, maar meer ook niet.

In Openbaring 21 schrijft Johannes over de nieuwe hemel en de nieuwe aarde. Gods woonplaats zal onder de mensen zijn. Dan wordt het echt de hemel op aarde. Voor altijd all inclusive.

De appel en het ei

Iets verkopen voor een appel en een ei betekent zoveel als: voor een habbekrats.

Binnenkort is het Pasen en toen ik daar aan dacht associeerde ik dat met een appel en een ei. Want door de zonde van de appel moest het ei van Pasen er aan te pas komen.

Adam en Eva aten de verboden vrucht van de Boom van de Kennis van Goed en Kwaad (helemaal niet zeker of dat ook echt een appel was) waardoor de zonde in de wereld kwam. Door Jezus’ dood en opstanding is die zonde de wereld uitgedragen.

Je kunt je natuurlijk afvragen waarom God die vruchtenboom – waarvan niet gegeten mocht worden - überhaupt in het Paradijs heeft geplant. Alle verboden zijn juist aantrekkelijk, toch?

Je kunt je ook afvragen hoe de wereld eruit zou hebben gezien als God die boom er niet had neergezet. We dartelden nog altijd rond in de Hof van Eden. We hadden alleen maar kennis van het goede en God zou een vanzelfsprekendheid zijn.

Het is te vergelijken met de prins die de prinses van zijn dromen een liefdesdrankje gaf. Ze leefden nog lang en gelukkig, maar haar liefde was het resultaat van de magie van dat drankje. Nooit zou de prins te weten komen of de prinses ook echt voor hem had gekozen als dat drankje er niet was geweest.

De Boom in het Paradijs had, denk ik, dezelfde functie. Als je weet dat je tegen God kunt kiezen, kun je met heel je hart ook vóór Hem kiezen.

Was het dus maar goed dat Adam en Eva van de appel aten? Je kunt het beter zo formuleren: door God is die gebeurtenis uiteindelijk ten goede gekeerd, doordat Hij Jezus naar de wereld heeft gezonden. Dat was bepaald niet voor een appel en een ei. Het koste Hem zijn enige Zoon…