Totaal aantal pageviews

dinsdag 29 januari 2013

Het weeralarm bestond nog niet


"Niet dat we jullie weg willen hebben, maar volgens de radio gaat het mogelijk ijzelen," waarschuwde de oom ons.

Inderdaad, we waren al te lang blijven plakken, maar gezelligheid kent geen tijd. Buiten waaide een koude vrieswind, maar het was droog. Nog wel. Snel naar huis dus en we namen afscheid en liepen naar station Rotterdam Alexander. De treinen reden gewoon. De NS was nog een robuust staatsbedrijf en van een 'winterdienstregeling' had nog nooit iemand gehoord. Na de kerst was het Siberisch gaan vriezen en Nederland lag bedekt onder een dikke sneeuwdeken. Nu dreigde er echter een plotselinge dooiaanval. De winter van '78 - '79 zou bijzonder grillig worden.


In de trein van Rotterdam CS naar Delft leek het wel of we door een aura van bliksems omgeven werden. Vanaf de bovenleiding schoten er vonken alsof het vuurwerk was.

Toen de trein vaart minderde omdat station Delft werd genaderd, waarschuwde een ingeblikte conducteurstem: "Dames en heren, het is heel erg glad buiten, wilt u asjeblieft uitkijken."

De straten leken geglazuurd. Naar huis fietsen was onmogelijk, lopen zou een beproeving worden. Eigenlijk wist ik als tienjarig jongetje niet goed wat ijzel betekende. Je had sneeuw of hagel en natuurlijk vorst. Regen in combinatie met vrieskou leek onmogelijk. Maar ik zou dit ijzige en grimmige winterverschijnsel vanaf nu nooit meer vergeten. Met de fiets aan de hand glibberden we voort. We kwamen nauwelijks over bruggetjes omdat ook de leuningen verijst waren. We vervloekten de ijverige burgers die hun stoepjes sneeuwvrij hadden gemaakt, want nu waren het venijnige ijsbaantjes geworden. We liepen zoveel mogelijk door besneeuwde bermen en ontwikkelden een soort behendigheid om al glijdend vooruit te komen, de fiets bood zowaar enige houvast.
 

We moesten kilometers lopen en deden er, geloof ik, meer dan een uur over. Half onderkoeld moeten we zijn thuisgekomen. De tante belde ons ongerust op, ze had het al een paar keer geprobeerd. Ach ja, de mobiele telefoon bestond nog niet en ook de buienradar en het weeralarm waren nog lang niet uitgevonden. Waren die uitvindingen er al wel geweest, dan waren we ├╝berhaupt niet op visite gegaan.

Maar ja, dan had dit avontuur ook nooit plaatsgevonden.

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten