Het recept voor een gelukkig leven

Op zoek naar een gelukkig leven…. Maar hoe geef ik kleur aan mijn leven?

Dit was het thema van het afgelopen Vriendenweekend.

 

Leo Fijen, bekend van levensbeschouwelijke radio- en televisieprogramma’s, was uitgenodigd om met ons dat geluk te vinden.

Hij stelde ons leven voor als een huis. Het is gebouwd op de fundamenten van de stilte. Kunnen we bewust leven? Sluit eens al die mediaprikkels van buiten uit en schuil in de oneindige ruimte van je hart.

In de hal van dat huis leer je wachten. Niet het ongeduldige afwachten, misschien meer: verwachten.

In het huis staat ook een tafel waaraan je kunt eten met anderen. In de Bijbel is de gezamenlijke maaltijd dikwijls het moment voor goede, diepgaande gesprekken en echte verbondenheid. Houdt een stoel vrij voor God.

Er is nog een schuurtje waarvan de zoldering zo laag is dat je moet buigen. Juist daar vind je geluk en vrede. Door te buigen in dat donkere schuurtje, want God woont in de schaduwen van je hart.

 

 

Collages over geluk...

 

De volgende dag sprak kunstenares Wilma Veen eveneens over dat bewuste leven. Wat voor dag zou het zijn? Hoera, het is Vandaag!

Enkele jaren terug kwam zij letterlijk tot stilstand na een hartfalen. Ze heeft de angst moeten overwinnen om weer in het leven van alledag te staan. En dat kon alleen omdat ze voortdurend gericht was op God. Met een vertrouwen als die van Esther aan het Perzische hof. Als Esther niet voortdurend God in het vizier zou hebben gehad, dan hadden we nooit meer iets van haar gehoord.

We moesten actief meedoen. Je handen ballen tot vuisten om datgene wat je in je handen had vast te blijven houden. En dan die vuisten omdraaien en je vingers spreiden. Je houdt het niet langer vast. Maar nu kun je met diezelfde handen de dingen van Hem ontvangen…

 

 

 

Buitenaardse schepping

Aan boord van de Voyager, het onbemande ruimtevaartuig dat inmiddels bezig is ons zonnestelsel te verlaten, bevindt zich materiaal over de mens en de aarde waarop wij wonen.  Mocht een intelligente beschaving, diep in het heelal, deze 'flessepost' ooit vinden, dan weten 'zij'  dat wij bestaan, of ooit bestaan hebben.

Radiotelescopen luisteren systematisch de ruimte af in de hoop ooit een signaal te ontvangen van verre werelden.

IJverige robotkarretjes rijden over het desolate Marsoppervlak en zoeken fanatiek naar sporen van leven. Een eencellige zou al breaking news zijn, maar helaas, tot nu toe is er nog geen teken van leven gevonden.
 

 

Toevallige evolutie

Ik las laatst een artikeltje waarin uitgelegd werd dat volgens de evolutietheorie het bestaan van buitenaardse intelligentie vrijwel onmogelijk is. Het leven is immers bij toeval ontstaan, een samenklontering van moleculen waarbij op goed geluk DNA ontstond. Uiteindelijk heeft zich daaruit een waaiert van levensvormen ontwikkeld waaronder, via de aapachtigen, wijzelf, de mens. Dit toeval kan zich onmogelijk elders in het heelal herhaald hebben. Nu zijn er in het Universum werkelijk ontelbare sterren met mogelijk miljarden planeten waar de omstandigheden dusdanig zijn, dat er leven zou kunnen ontstaan, dus de kans dat er toch elders wat bacteriën of algen rondzwerven is, zelfs in evolutionair opzicht, niet uitgesloten. Maar intelligente buitenaardse wezens?

 

E.T.

Maar als je gelooft dat het leven niet toevallig is... Zou de Schepper die ons heeft gewild en ontworpen ook elders in de ruimte Zijn scheppingswerk gedaan hebben? Hoe waarschijnlijk is het dat dat duizelingwekkende heelal, op de Aarde na, volledig levenloos zou zijn?

Stel dat E.T. op een dag toch via de radiotelescoop tot ons spreekt en vertelt dat het heelal wemelt van de volkeren....  De complete evolutietheorie kan op de helling, want leven blijkt ineens niet meer zo toevallig te zijn.

De vraag is of die beschaving rond de ster Tau Ceti, of dat indrukwekkende volk uit de Orionnevel  ook een religie heeft waarin een Verlosser voor zonden zou zijn gestorven. Of zou het elders heel anders zijn gegaan?

 

Als 'zij' zouden bestaan, zijn ze onbereikbaar ver en is contact menselijkerwijs onmogelijk. Voorlopig zullen we nog wel in ons uppie blijven, hier in dit hoekje van de Melkweg. En blijven we, als een door hormonen geplaagde puber, dromen over die 'ander'.

Geloven in 140 tekens

Stefanie, de vriendin van Nicolien, twittert. Veel van haar tweets zijn nadenkertjes. Preekjes van niet meer dan 140 tekens. Sommigen zijn het uitdiepen waard.

 

Menig predikant zat er ook niet op te wachten: de Wederkomst vlak voor Kerst. Ze hebben het al zo druk. #endoftheworld (21 december 2012)

 

Arend: dat had te maken met het zogenaamde vergaan van de wereld op 21 december vorig jaar?

Stefanie: Ja, die onzinnige hype waar christenen ook aan meededen. Stel je toch eens voor dat Jezus echt besluit 'weder te komen' vlak voor Kerst. Hemeltje, hemeltje...al die kerkelijke roosters en planningen zouden door de war worden geschopt. Het doet me denken aan dat verhaal van Adrian Plass: Het Bezoek. Jezus komt op bezoek in de kerk en men weet er geen raad mee.

Schoongewassen door het bloed van Christus. Toen ik dat voor het eerst hoorde, dacht ik aan een horrorfilm. (26 augustus 2012)

 

Stefanie: Als je als christen aan de praat raakt met niet-gelovigen, dan moet je echt afzien van zulk soort waanzin-taal. Dit is jargon van mensen die al sinds hun baby-tijd in de Bijbel geramd zitten. Goedertieren, ootmoed... ook al van die perkamenten woorden. Ik ben niet gelovig opgevoed, dus toen ik voor het eerst die Middelnederlandse taal hoorde... Maar de Evangelischen kunnen er ook wat van. Eer aan het Lam, waardig is het Lam. Ik moest aan de schaapskooi op de Drentse hei denken.

Ach, de Bijbel bevat mooie literaire metaforen, maar als je in het dagelijks leven over je geloof praat, maak dan asjeblieft een vertaalslag en spreek je moerstaal!

 

De uiterste consequentie van liefde is leven. Hier moet het geheim liggen van Gods Schepping. (5 augustus 2012)

Arend: Ik vind dit een pracht-tweet.

Stefanie: Wie liefheeft komt tot bloei en komt tot leven. En bij liefde tussen man en vrouw kan dat heel letterlijk zijn. Liefde leidt tot totale overgave, ook op lichamelijk gebied. Je hebt seks met elkaar en op een dag ontdek je dat je nieuw leven in je draagt. Ik besef dat er genoeg stellen zijn waarbij liefde niet tot fysiek nieuw leven leidde en er zijn ook kinderen niet uit liefde verwekt. Toch bracht dit inzicht mij dichter bij God. God is voor mij de bron van liefde en - het kan niet anders - dat leidt tot leven. Daarom heeft Hij de wereld geschapen.

Arend:  Veel wetenschappers zullen zeggen: het leven is toeval.

Stefanie: De zaadcel die de eicel binnendringt is ook toeval. Maar de oorzaak is liefde...

 

Meer tweets van Stefanie? Zoek op Twitter naar @StefanieKletst en volg haar.